Geworteld in de wolken

Als ecologisten voelen wij ons verbonden met al het leven en met de aarde als geheel. Wij vinden de vernietiging van de natuur verschrikkelijk, de uitroeiing van dier- en plantensoorten, het leegvissen van de oceanen, de vervuiling van lucht en water, het kappen van de regenwouden en talloze andere praktijken waarmee mensen de meer dan menselijke wereld uitbuiten en verminken. Het is een complex verhaal, wij weten het wel, en er zijn geen eenvoudige antwoorden. Maar dat verzacht niet de pijn, het voegt er alleen nog een gevoel van onmacht en uitzichtloosheid aan toe.

Er zijn grote maatschappelijke, politieke en economische veranderingen vereist om het tij te keren, om te breken met de spiraal van geweld en vernietiging waarin de mensheid lijkt gevangen te zijn. Maar deze objectieve veranderingen veronderstellen of moeten gepaard gaan met een verandering in de subjectieve motivatie die ons de innerlijke kracht en de intentie geeft om een andere weg in te slaan: materiële krimp en innerlijke groei in plaats van verdere economische groei. Het grote avontuur mag niet langer bestaan uit de verovering van de buitenwereld, maar moet gericht zijn op de ontwikkeling van onze innerlijke rijkdom.

Op de twintigste zomerweek willen wij ons op een open en respectvolle wijze bezinnen over de rol van spiritualiteit in ons leven en voor onze inzet om tot persoonlijke en maatschappelijke verandering te komen. Hiervoor moeten wij in eerste instantie verduidelijken wat wij onder spiritualiteit verstaan en hoe wij o.a. de verhouding zien tussen spiritualiteit en religie aan de ene kant en tussen spiritualiteit, persoonlijke groei en solidariteit aan de andere kant. Verder willen wij nadenken over de mogelijkheden van een specifiek ecologische spiritualiteit van verbondenheid met de meer dan menselijke wereld. Wij vinden hiervoor voornamelijk aanzetten in de Diepe Ecologie maar ook in andere ecofilosofische stromingen. Wij zullen ons ook laten uitdagen door Ken Wilber’s kritiek op een vorm van ecologische spiritualiteit die in zijn ogen te vlak is en echte spirituele diepgang mist. 

Deze meer theoretische benadering zal afgewisseld worden door oefeningen van Joanna Macy, die reeds vroeg een inspiratiebron betekende voor Aardewerk. Zij schreef oa het boek "Coming Back to Life: Practices to Reconnect our Lives, our World", gebaseerd op spiritueel onderricht en diepe ecologie, waarin ze onze onderlinge verbondenheid in en met het levensweb duidelijk maakt en ons gemachtigd zijn om ons daarvoor in te zetten.